Jarzębinowa

Talen die ik spreek: Pools, Engels

Het begon allemaal met een workshop hoornspelen in een oude hut midden in het bos... In de zomer van 2014 organiseerde ik in het Białowieża-woud de eerste editie van een workshop hoornspelen – een instrument waarop ik jarenlang heb gespeeld en waarmee ik leefde. Het plan was simpel: we genieten van muziek, we leren, we maken kampvuren, we praten – en dat alles in een prachtige natuurlijke omgeving, met accommodatie in een blokhut van mijn grootvader. Gasten uit verschillende delen van Polen kwamen langzaam aan. Ik kon mijn verbazing niet bedwingen toen ik hun reactie zag: toen ze uit de auto stapten aan de rand van een berkenbosje, ademden ze gretig de geur van het bos in, genoten ze van de stilte en het zingen van de vogels dat daar zo duidelijk uit sprong. Ze zeiden: "Het oerbos heeft IETS BIJZONDERS!". Wat is de magie van dit oerbos? Alles is hier wilder, unieker, ongewoon... Ik ben geboren en getogen in Podlasie, mijn grootouders woonden in Hajnówka, we brachten de feestdagen en vakanties door in het bos. Vogelgezang, frisse lucht, een bizon in de verte – dat was allemaal bekend en vanzelfsprekend. Als tiener wilde ik niet naar het platteland – tenslotte is er in een hutje slecht internet, is er niets te doen en waren de meeste van mijn leeftijdsgenoten in de stad. Een hut van met de hand gehouwen boomstammen, geïsoleerd met mos uit het bos? Een houtgestookte kookplaat, een houten schuur? Een waterput met een kraan? Zwemmen in de nabijgelegen rivier Łutownia? Ik had dit al sinds mijn kindertijd bij mijn grootouders en het was voor mij net zo normaal en vanzelfsprekend als warm water uit de kraan in mijn appartement. Maar laten we teruggaan naar de hoornblazers. Die week met hen in de wildernis, in een hut, de gesprekken en het zien van hun bewondering voor de omringende natuur, maakten me één ding duidelijk: deze plek is uniek. Kort na dat uitje stelde ik mijn grootouders voor om hen te helpen met hun amateuristische onderneming: het verhuren van de hut. Het opzetten van een website, het maken van foto's en het verzorgen van het interieur van het huisje – zaken die mijn grootouders vreemd waren, maar waarin ik mij artistiek kon uitleven, werden mijn taken. En zo ontstond na een paar maanden werk Chatka w lesie, een plek die we al meer dan 10 jaar beschikbaar stellen aan mensen die houden van rust in de stilte van de bossen. En de hoornblazers kwamen nog vijf keer met veel plezier terug naar onze hut. Al snel bereikten we het punt waarop we jullie niet allemaal in de Chatka konden huisvesten, en toen hebben we besloten om nog meer huisjes te bouwen. Deze keer viel de keuze op de regio waar mijn andere grootvader vandaan kwam, namelijk de omgeving van Siemianówka. Vandaag de dag verhuren we zes huisjes. Ze zijn allemaal met veel liefde en toewijding gebouwd, op de plek waar we ons het beste voelen: onze geboorteplaats.